🚋 Remont linii tramwajowej nr 1 do Kucelina — 43,9 mln zł z Unii. A w zamian? Autobusy elektryczne i… spór o Parkitkę. 🚋
Częstochowa pozyskała 43,9 mln zł dofinansowania z programu FEnIKS na przebudowę torowiska tramwajowego od ul. Gilowej do pętli Kucelin. To 85% kosztów kwalifikowalnych projektu (wartość kwalifikowalna ~51,6 mln zł), a całkowita inwestycja z częścią drogową sięgnie ok. 83,4 mln zł. Przetarg w trybie „zaprojektuj i zbuduj”, koniec prac planowany do 2028 r..
Miasto przedstawia ten projekt jako wielki sukces i element „Planu na Nową Częstochowę” — poprawa jakości transportu, dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, modernizacja wiaduktów i udogodnienia dla niskopodłogowych tramwajów. Ale to, co dla urzędników wygląda jak logiczny plan, wielu mieszkańców odebrało jako błąd priorytetyzacji.
❗ Rezygnacja z tramwaju na Parkitkę — na rzecz „remontu” Kucelina:
👉🏼 Prezydent Krzysztof Matyjaszczyk oficjalnie zrezygnował z budowy nowej linii tramwajowej na Parkitkę, a środki i decyzję przeniesiono na modernizację torów do Kucelina. To kluczowy punkt sporu: wielu mieszkańców i aktywistów argumentowało, że Parkitka to rosnąca dzielnica z realnym zapotrzebowaniem na trwałe połączenie tramwajowe (m.in. służba zdrowia, nowe osiedla). Zamiast tego miasto zdecydowało się remontować istniejącą trasę, co — zdaniem krytyków — ma wymiar bardziej PR-owy niż strategiczny.
📝 Interpelacja radnej Małgorzaty Iżyńskiej — i dlaczego nic to nie zmieniło;
👉🏼 Wiceprzewodnicząca Rady Miasta Małgorzata Iżyńska złożyła oficjalną interpelację, w której postulowała przedłużenie linii nr 1 do Walcowni Blach Grubych / huty szkła Guardian — wskazując, że tam pracuje dużo osób i tramwaj miałby realne znaczenie dla dojazdów do pracy. Miasto odpowiedziało pismem (od zastępcy prezydenta Łukasza Kota): obecny zakres projektu jest ściśle określony, nie ma możliwości wprowadzenia zmian w dofinansowaniu. BIP i dokumentacja potwierdzają: interpelacja NIE przyspieszyła przedłużenia trasy. (Masz te dokumenty — w załączniku/zdjęciach).
Efekt: głos radnej i mieszkańców nie został uwzględniony — a to wzmocniło poczucie, że decyzje zapadają w zamkniętym kręgu interesów miejskich.